DeetosSnel C1 pakt de zaaltitel tegen Nieuwerkerk C1
Lees meer ...
Achilles C1 wint veldfinale van Oranje Wit C1
Lees meer ...
Drachten/van der Wiel C1 pakt zaaltitel
Lees meer ...
Sporting Delta C1 de sterkste in Leiderdorp
Lees meer ...

Zaterdag was eindelijk de dag waar de C1 vanaf het begin van het seizoen mee bezig was, het Nederlands kampioenschap. Voor deze ambitieuze ploeg was het in augustus al duidelijk aan het eind van de rit wilden ze met de Nederlandse titel vandoor gaan. Het is dan ook een nog grotere prestatie dat ze met deze, door hun zelf opgelegde druk, het doel bereikt hebben.


Nog geen wedstrijdpunt had de C1 tot zaterdag verloren, en achteraf gezien ook niet in Goes. Om toch te wennen aan de verwachte grotere tegenstand werd in aanloop naar het NK, geoefend tegen twee Hoofdklasse ploegen. Achilles werd eenvoudig weggezet, maar groter was de prestatie tegen Nieuwerkerk dat zaterdag aan moest treden op het NK van de Hoofdklasse. Ook deze ploeg werd met een regelmatige overwinning verslagen. Deze laatste overwinning is des te bijzonder, omdat Nieuwerkerk zich zaterdag als kampioen van Nederland Hoofdklasse mocht tronen.

In Goes moest het dan gaan gebeuren. In een volle bus vertrokken de bleekgebekte spelers en reserves naar deze Zeeuwse stad om daar “even” hun titel op te halen. Die bleke bekjes waren er niet zomaar, want bij de meesten zaten de zenuwen redelijk hoog, dus werd het tijd dat het toernooi ging beginnen. De organisatie had een vooruitziende blik, want onze kanjers mochten bij het voorstellen als eerste oplopen onder het oorverdovende lawaai van het enorme groen-gele Eiber legioen. Het ging nu echt beginnen, spanning in de kleedkamer, waar sommige de nodige praatjes hadden, maar sommige anderen wat wit weggetrokken de laatste aanwijzingen van Dennis en Suzanne over zich heen lieten komen.

Om half twaalf was het dan zover de eerste wedstrijd tegen DUKO ging beginnen. De man met ogenschijnlijk de minste zenuwen, Blessdy, opende de score uit een strafworp, die hij met een typische Blessdy-actie versierde. Ondertussen stond het verdedigend op dat moment goed. DUKO produceerde door de druk de nodige plaatsfouten, waardoor de aanval tijd kreeg om te werken aan een volgende score. Die kwam uit handen van Jimmy die uit een mooie pass van Neri zijn doorloop afwerkte. Hierna werd het wat slordiger bij de Eibers. Er werden veel vrije ballen weggeven en het was dus wachten dat er één in zou vallen, hetgeen ook gebeurde, waarna al snel de 2-2 volgde uit een afstandschot. Uit een strafworp, door Jimmy verdiend, schoot Blessdy de onzen weer op voorsprong, maar al heel snel betekende een afstandschot van DUKO 3-3. De rust van deze korte wedstrijdjes van 2 x 12 minuten, kwam toch met een Haagse voorsprong. Matthijs bepaalde deze van afstand op 4-3. Na rust namen de Eibers een beslissende voorsprong, ondanks de vele gemiste kansen. Er werd een stip gemist, maar ook 7 vrije doorloopballen gingen deze wedstrijd niet door de korf. Eerst zette Matthijs de 5-3 op het scorebord, waarna Blessdy weer een, door Jimmy geforceerde, strafworp benutte. Toen Jimmy zelf van afstand de 7-3 binnen schoot, was de wedstrijd al bijna beslist. Met nog 2 minuten te spelen leek Ismaël zijn zenuwen, want volgens mij stond hij er stijf van, eindelijk een beetje de baas en prikte rustig 8-3 binnen. DUKO kon in de laatste minuut nog wat terug doen uit een doorloop en een strafworp, maar de eerste winst met 8-5 was binnen.

Voor de tweede wedstrijd was de C1 gekoppeld aan Weidevogels. De opstelling was vrijwel gelijk aan de eerste wedstrijd, alleen maakte Tycho zijn opwachting op de plek van Ismaël. Op zich bijzonder dat Tycho in het veld kon verschijnen, omdat hij anderhalve week geleden nog kampte met een longontsteking. De start van deze wedstrijd was identiek aan de vorige, Blessdy opende de score uit een strafworp. Alleen nu volgde een snelle gelijkmaker van Weidevogels uit een doorloop. Wat volgde was een lange periode met moeizame aanvallen. De juiste mensen werden niet gevonden en het lukte niet echt om gevaarlijk te worden. Uiteindelijk doorbrak Weidevogels de impasse met een afstandschot met nog 4 minuten op de klok. Dit was voor de C1 het signaal om even een tandje bij te schakelen. Matthijs rondde een korte kans af, waarna Jimmy via een doorloop voor de 3-2 zorgde. Toch zouden de Bleiswijkers voor rust nog langszij komen via een afstandschot, waardoor met 3-3 de korte rust werd opgezocht. Na de hervatting gingen de C1-ers wat slordig om met de geboden kansen, ook nu werden weer 2 vrije doorloopballen gemist. Weidevogels profiteerde van deze slordigheden en kwam via een korte kans op voorsprong. Matthijs schoot de Eibers echter weer snel langszij, waarna Blessdy met een toverbal voor een 5-4 voorsprong zorgde. Toen Weidevogels uit een vrije bal weer langszij kwam, grepen de coaches in. De nog niet geheel topfitte Tycho werd vervangen door Ismaël en Fabiënne kwam voor Merel in het veld om wat meer reboundkracht te hebben. Deze wissel brachten precies waar ze voor bedoeld waren. Ismaël wurmde zich langs zijn tegenstander en rondde zijn doorloop keurig af, waardoor deze wedstrijd met 6-5 in de knip zat.

De laatste poule wedstrijd was tegen ASVD/Kwoot. Ook deze ploeg had beide wedstrijden gewonnen en had een iets beter doelsaldo. Winst voor de Eibers was dus noodzakelijk voor het bereiken van de finale. Het zou een wedstrijd worden die finale waardig was. Het enorme Haagse publiek was er inmiddels aan gewend geraakt. Blessdy opent wel even de score, ditmaal echter niet vanaf de stip maar via een bal waar Martijn Meijer het Eiberpatent op heeft, de onderhandse slinger. Uit een doorloop kwam ASVD even later wel weer langszij, waarna het tot vlak voor de rust duurde voordat er weer gejuicht kon worden. Sanne versierde een stip, waar Matthijs wel raad mee wist, waarna hij vervolgens ook van afstand trefzeker was, zodat met 2 minuten te spelen een voorsprong bij rust lonkte. ASVD gaf zich echter nog niet gewonnen. Met een afstandschot en een vrije bal werd de 3-3 ruststand bepaald. Nu was dat de vorige wedstrijd ook het geval, dus nog geen reden tot zorgen. Zeker niet toen Matthijs kort na de hervatting voor 4-3 zorgde, alleen wilde ASVD niet capituleren, ze antwoordden van afstand (4-4). Hierna was het Blessdy die met weer een toverbal de Eibers op voorsprong bracht, maar ook nu betekende een doorloop van de ploeg uit Dronten voor een gelijke stand. Tijd voor een ingreep vanaf de kant. Tycho, weer moegestreden, verliet het veld voor Jimmy. Matthijs zorgde al snel voor een Eiber voorsprong, maar daarna leek het mis te gaan, want ASVD kwam met nog 4 minuten te spelen op voorsprong door het benutten van 2 korte kansen. Jimmy bracht met een afstandschot de ploeg van Dennis en Suzanne gelijk weer langszij, waarna het nagelbijten begon. De Eibers hadden nog een score nodig. Fabiënne kwam weer in het veld voor Merel, weer om meer reboundkracht te krijgen en dit loonde zich. Met nog enkele seconden te spelen schoot Matthijs van afstand de verlossende 8-7 binnen. De finale was bereikt en nu doorstoten.

In de finale was KVA uit Amstelveen de tegenstander. Een ploeg die de C1 op het veld al had getroffen en daar niet al te veel moeite heeft gehad. Onderschatting lag een beetje op de loer. Het duurde enige tijd voordat de wedstrijd kon beginnen, omdat de shooters van KVA confetti bevatten en dat laat zich lastig opvegen. Het Eiberscenario werd weer van stal gehaald, Blessdy opende weer de score, ditmaal van afstand. Uit een mooie doorspeelbal van Jimmy tekende hij ook voor de 2-0, dus alles leek vlotjes te gaan verlopen, maar verdere doelpunten bleven even uit, waardoor KVA zich wat terug kon vechten in de wedstrijd. Een Amstelveense stip betekende 2-1, welke stand een tijd op het bord bleef staan. Vlak voor rust doorbrak Matthijs met, een door hemzelf versierde, stip de Haagse impasse, maar een korte kans van KVA betekende toch een magere 3-2 ruststand. Na rust ontketende de C1. Jimmy verzilverde een, fraai door Rana aangegeven, doorloop, waarna twee korte kansen van Matthijs een lekkere 6-2 voorsprong betekende. De 6-3 van KVA was even een dissonantje, dat snel door Jimmy van afstand werd hersteld. Met nog 7 minuten op de klok en 7-3 voor leek er geen vuiltje aan de lucht. Leek, want plotseling sloeg de wetenschap dat de Nederlandse titel binnen handbereik was toe en ging er van alles fout. Verdedigend werden domme overtredingen gemaakt, waar KVA 3 strafworpen uit kreeg. Twee ervan wisten ze te benutten. De Eibers konden plotseling de meest simpele dingen niet meer goed uitvoeren. Tot tweemaal toe werd een pass over 4 meter fout gegooid. KVA rook bloed en van afstand kwamen ze akelig dichtbij (7-6), maar de tijd was voor de Amstelveners tekort om het Haagse feestje te bederven, want met deze 7-6 werd de wedstrijd en het kampioenschap afgesloten.

HKV/ONS EIBERNEST C1 KAMPIOEN VAN NEDERLAND.

Bedolven onder groen-gele slingers en dito supporters werd vervolgens feest gevierd, tot de prijsuitreiking. Met beker en medailles volgden de fotomomentjes, waarvan er velen op faceboek of via de site van de organiserende vereniging TOGO (Top organisatie overigens) terug te vinden zijn. In de kleedkamer had de sponsor van de C1, Aleso, nog een verrassing door een flinke som geld te doneren voor een kampioensfeest, wat met gejuich door het team werd ontvangen.

Iets later als gepland werd de terugreis aangevangen, waarna de C1 in de kantine werd onthaald door de Haagse supporters. Hier stond nog een verrassing te wachten, want de C1 was derde geworden bij de verkiezing “Sporthelden van de Leyweg”, wat ook weer een leuk geldbedrag opleverde. Na een klein feestje was het vervolgens tijd om op huis aan te gaan, maar zoals dat kampioenen betaamt doe je dat met een gezamenlijk MacDonald bezoek. Het zal ook daar lang onrustig geweest zijn.

Op de scoreformulieren staan weliswaar alleen de jongens van de C1, maar deze zouden er zeker niet gestaan hebben zonder de zich voor hen wegcijferende dames van de C1. Want wat een fantastisch ondersteunend werk hebben Neri, Rana, Sanne en Merel afgeleverd. Keer op keer waren ze op tijd om de acties van de jongens te belonen. En wat te denken van het voorverdedigende werk van het dameskwartet. Bal na bal werd er uit gehaald. Deze ondersteuning heeft voor een prima teamprestatie gezorgd. Wie ook niet vergeten mogen worden zijn de reserves. Weliswaar heeft alleen Fabiënne in het veld enige invloed gehad, maar dat hebben de anderen, Sara, Nikki, Max en Daan, zeker buiten de lijnen gehad.

Het eerste doel heeft de ploeg van Dennis en Suzanne nu bereikt, maar ik weet dat ze meer willen, want in juni ligt er weer een titel te wachten. Daar gaat nu de focus op en de omschakeling moet snel komen, want aanstaande zaterdag is al de eerste competitiewedstrijd op het veld tegen ALO, naar verwachting de sterkste tegenstander in de poule. Dus nog even een paar dagen genieten en dan aan de slag voor het volgende doel. Hopelijk kan Tessa snel weer op deze trein stappen en mee gaan doen in de strijd.
De Haagse supporters waren weer fantastisch aanwezig en hebben zeker meegeholpen om de moeilijke momenten door te komen. Iedereen, spelers, begeleiding en toeschouwers, konden weer trots zijn om een Eiber te wezen.

Rana Boutahri, Merel Bongers, Sanne v.d. Spek, Neri Raap, Tessa Boogaard.
Matthijs Brouwer, Ismaël Ouaouzar, Blessdy Blom, Jimmy Swikker, Tycho Ravensbergen.
Trainers/Coaches: Suzanne Böhmers en Dennis Raap.
Bron: HKV/Ons Eibernest.

POULEINDELING

Poule A     Poule B    
KVA C1 3 - 5   HKV/Ons Eibernest C1 3 - 6  
PKC/Hagero C2 3 - 4   ASVD C1 3 - 4  
LDODK/AH Gorredijk C1 3 - 3   Weidevogels C1 3 - 2  
Vriendenschaar(H) C1 3 - 0   Duko C1 3 - 0  
       

SPEELSCHEMA

Poule A   Poule B  
LDODK/AH Gorredijk C1 - PKC/Hagero C2 6 - 8 Duko C1- HKV/Ons Eibernest C1 5 - 8
Vriendenschaar(H) C1 - KVA C1 2 - 4 ASVD C1 - Weidevogels C1 7 - 4
KVA C 1 - LDODK/AH Gorredijk C1 7 - 7 ASVD C1 - Duko C1 9 - 4
PKC/Hagero C2 - Vriendenschaar(H) C1 7 - 5 HKV/Ons Eibernest C1 - Weidevogels C1 6 - 5
PKC/Hagero C2 - KVA C1 1 - 5 HKV/Ons Eibernest C1 - ASVD C1 8 - 7
LDODK/AH Gorredijk C1 - Vriendenschaar C1 8 - 3 Duko C1 - Weidevogels C1 6 - 7

FINALERONDES

Finale      
KVA C1 - HKV/Ons eibernest C1 6 - 7    
       
3de/4de plaats      
PKC/Hagero C2 - ASVD C 1 2 - 11    
       
5de/6de plaats      
LDODK/AH Gorredijk C1 - Weidevogels C1 6 - 3    
       
7de/8ste plaats      
Vriendenschaar(H) C1 - Duko C1 4 - 11    
       


Bekijk hier het fotoalbum van organisator TOGO.

EINDSTANDEN C ASPIRANTEN 1ste KLASSE ZAALCOMPETITIE 2013-2014.



Geplaatste ploegen voor het Kampioenschap van Nederland in Goes.

KVA C1

Het moment is dan eindelijk aangebroken waar we al wekenlang naar uit hebben gekeken. Het NK korfbal voor onze C1 gaat beginnen. Nadat ze zich op bijzonder spectaculaire wijze geplaatst hebben mogen onze gladiatoren hun kunsten gaan vertonen tegen de beste ploegen van Nederland. Eigenlijk is mijn grootste angst dat het tegen zal vallen, omdat het 2 jaar geleden zo'n enorm feest was. Dat was de mooiste dag die ik persoonlijk bij KVA had meegemaakt. Dan loop je toch de kans dat een 2e editie niet aan de hoge verwachtingen kan voldoen.

Het verzamelen om half 8 is een opgave, maar bijna iedereen is op tijd. Daar ga ik natuurlijk niet over uitweiden. Laat ik er alleen dit over zeggen: het spreekwoord "goed voorbeeld doet goed volgen" gaat hier zeker niet op.

De heenreis verloopt zonder incidenten. Ik heb de videobeelden bekeken van onze komende tegenstanders en neem die nog even met Dennis en Anouschka door. Er wordt hier werkelijk niets aan het toeval overgelaten. We hebben zelfs 3 heuse mascottes bij ons in de vorm van Dani, Sander en Tommy, die zich in blauwe of groene pakken hebben gehesen voor deze gelegenheid (zie foto verder in het verslag). Uiteraard willen we nog even in Goes wat cultuur opsnuiven en we krijgen een kleine stadstour, die we werkelijk ademloos opzuigen.

Dan begeven we ons naar de sporthal, waar we ons in hal 1 klaar maken voor het voorstellen van de teams. Beneden is het aantal plaatsen minimaal en we moeten boven plaats nemen. Ook dit is niet echt royaal, maar we bakenen ons terrein zorgvuldig af, gewoon in iedere hoek van je territorium een klein plasje doen (komen daar de hoekjes vandaan Steven). Uiteraard willen wij niet de opkomst van ons aller KVA missen. En ik moet hiervan zeggen: de organisatie heeft dit uitstekend ingeschat. Er worden 2 rijen van 3 teams geformeerd met hiervoor nog één rij van 2 teams. En uiteraard betreedt KVA als laatste ploeg de sporthal: "save the best for the last". Het blijft mooi om te zien hoe alle ouders dit vol trots aanschouwen.

Voorafgaand aan deze introductie heeft onze C1 zich al opgewarmd in hal 3, waar de eerste wedstrijd plaats zal vinden. Tevens is één tribune al volledig versierd in de KVA-kleuren en pronkt onze vlag aan de muur, met dank aan de aanwezige spelers van onze B1. Meteen na de introductie begeven we ons dan ook naar hal 3 om ons even goed te settelen. Frank en Joke Degenaars zijn inmiddels ook gearriveerd. Frank zit met de tranen in zijn ogen. Ik vraag me af of er iets gebeurd is, maar hij is gewoon blij om me te zien.

Voor de eerste wedstrijd kan één punt niet onvermeld blijven. KVA zet eigenlijk hun tegenstander voor de wedstrijd al op een 1-0 achterstand door hun aparte inschietshirts. Los van onze gewone KVA-shirts heeft Bennie Hamersma onze inschietshirts gesponsord. Dit betekent dat onze C1 voor iedere wedstrijd in een officieel, prachtig uitziend NK-shirt loopt van Hamersma Tuinen. Onze tegenstanders zijn bijzonder onder de indruk van onze professionele uistraling, wat ons al een kleine voorsprong geeft. Daarbij hebben de kinderen meteen een prachtig souvenir overgehouden aan dit evenement met hun eigen naam er op. Bennie: bedankt voor de prachtige shirts: een mooi gebaar van iemand, die KVA een bijzonder warm hart toedraagt.

Onze eerste wedstrijd is tegen Vriendenschaar en de nervositeit is bij een aantal spelers duidelijk zichtbaar. Hieruit blijkt alleen maar de enorme wil om hier een geslaagde dag van te maken. Ook bij de tegenpartij hebben ze hier duidelijk hinder van, wat halverwege de eerste helft resulteert in een 0-0 score. Wel is inmiddels duidelijk dat wij over een beter team beschikken, maar het loopt eenvoudigweg gewoon nog niet. En hoewel onze aanvallen beter en gevaarlijker zijn valt de eerste treffer aan de andere kant. Van achter de korf krijgt één van de heren iets teveel ruimte en hij tekent de 0-1 aan. De rest van de aanvallen van Vriendenschaar wordt snel in de kiem gesmoord en Roald vangt alles af wat er in zijn buurt komt. Maar van de 0-1 tussenstand worden wij toch wat nerveus.

Gelukkig komt KVA in de 2e helft goed uit de startblokken en glipt Ilse langs haar dame. Zij schudt de nervositeit van zich af en zet de 1-1 op het bord. De wedstrijd moet even worden onderbroken, omdat een trotse vader het veld is in gerend, maar dan gaan we weer verder. Het andere vak mag het nu gaan proberen en die pakt de draad hier moeiteloos op, terwijl de verdediging geen krimp geeft. Het woord is nu aan Sem, die met een perfect kapsel, waar Ronaldo jaloers op zou worden, de korf maar eens onder vuur neemt. En niet geheel zonder succes, want we komen voor het eerst op voorsprong te staan. Voor Vriendenschaar bestaat het inmiddels voornamelijk uit overleven, maar ook dit valt voor hen momenteel niet meer vol te houden. Een vrije worp van Lieke vergroot de marge naar 2 en opeens veert de onbekende man voor me energiek overeind. "Dat is mijn kleinkind" vult de hal zich met een duidelijk onvervalst Amsterdams accent. Nadat ik heb aangegeven dat ik Lieke ook goed vind spelen nodigt hij me meteen uit om een keer bij hen te komen eten. Een wissel wordt inmiddels voorbereid en Melissa, Yara, Dagmar en Stijn lopen zich warm. Eerst is het de beurt aan Melissa om Jessica te vervangen. Maar KVA is dus helemaal los en Roy stuurt de bal op prachtige wijze richting de korf en zo komen we heel comfortabel op 4-1 te staan. Anderhalve minuut voor tijd betreden ook Stijn en Yara het veld en wordt Dagmar gespaard voor een later moment. Zo kunnen zij op deze wijze bij het volgende NK hun ervaring op de andere teamgenoten overbrengen. Toch is in de laatste minuut het slotwoord aan Vriendenschaar om te eindstand te bepalen op 4-2. Maar de zenuwen zijn de kop omgedraaid en we zijn het toernooi goed begonnen.

Na afloop uiteraard met z'n allen de wedstrijd analyseren en met een half oog kijken naar een wedstrijd uit de andere poule. We zijn het er over eens dat we wel beter moeten gaan spelen, omdat dit de minste tegenstander zal zijn geweest. De volgende wedstrijd moet onze C1 er dus echt staan.

Frits legt me alles uit wat er goed en fout is gegaan en vertelt meteen dat de ploeg in de oranje shirts uit de andere poule een heel goede ploeg heeft (let wel, hun wedstrijd is op dat moment nog niet begonnen en het is voor Frits een onbekende ploeg). Blijkbaar denkt Frits dat ploegen in het oranje standaard hun wedstrijden winnen. Waarschijnlijk heeft hij de laatste interland van Oranje niet bekeken. Als het oranje team al vrij snel in de wedstrijd op een kansloze achterstand wordt gezet wijs ik Frits luchtig op zijn onvermogen. Uiteraard komt hij dit meteen rechtzetten met een hoop verbale nonsens en geweld. Als ik van de schrik bekomen ben vraagt de opa van Lieke of dit onze clubgek is. "Niet meer, maar 2 jaar geleden wel". Als u zich afvraagt waarom Frits het in mijn verslagen altijd moet ontgelden is mijn antwoord even simpel als duidelijk: "wie men liefheeft kastijdt men.

Het wordt tijd voor onze 2e wedstrijd tegen LDODK, die hun eerste wedstrijd kansloos hebben verloren van PKC C2. De wedstrijd begint meteen heel anders dan de vorige wedstrijd. Er wordt een hoekje gespeeld op Lieke, die haar verbijsterde dame achter zich laat en ons meteen op 1-0 zet. Ik draai me om naar Steven om te vragen of dit inderdaad een hoekje was. Ik zie een klein draadje slijm uit zijn mondhoek lopen, waar ik uit op denk te maken dat dit inderdaad een hoekje was. Onze C1 speelt gretig en zit er goed op. Al snel maakt Roald gebruik van de ruimte, die zijn tegenstander hem even biedt. Hij schiet ons al snel naar 2-0. Helaas brengt verkeerd uitverdedigen van onze kant LDODK terug in de wedstrijd. Meteen volgt de openingsbal (wat inmiddels geen openingsbal meer is) op Roy, die er weer 3-1 van maakt. LDODK kan aanvallend niet echt een vuist maken tot op dat moment", maar krijgt erg makkelijk een stip toegekend, waar ze dankbaar gebruik van maken. Wat later komen ze zelfs op 3-3 door een treffer, die op snijden lijkt. Dennis geeft dit ook aan, maar de scheidsrechter is heel resoluut in zijn fouten (ook dat is een gave). KVA heeft het moeilijk in deze fase en goed afvangen van LDODK levert een korte kans op, die ons voor het eerst op achterstand zet. Kort voor rust krijgt KVA een vrije worp, die Roy kan verzilveren, zodat een 4-4 ruststand op het bord komt. LDODK begint de tweede helft beter dan KVA en de 4-5 achterstand is op dat moment logisch. Een afstandsschot maakt er zelfs 4-6 van, dus gaan we er als supporters nog maar eens achter staan. KVA zet nog maar eens aan en Trojan wordt achter de korf vrij gespeeld. Hij is nog maar net weer hersteld van een knieblessure, maar speelt alsof er nooit een blessure is geweest. Hij brengt ons met een zuiver schot weer terug op 5-6. En nu is het KVA die de baas is op het veld. Een overtreding van LDODK wordt met een vrije worp bestraft, waar Roy optimaal gebruik van maakt. Hij brengt ons weer langszij. De vakken gaan weer wisselen en Lieke is helemaal los van haar dame. Ze zet ons op voorsprong met nog een paar minuten te gaan. Het spel golft nu op een neer, maar LDODK kan geen echte vuist maken. In de laatste minuut wurmt de dame van Ilse zich er langs, maar Ilse weet op tijd tussen haar dame en de paal te komen en haar dame te verdedigen. De scheidsrechter fluit en wij denken dat er verdedigd zal worden gegeven, maar de scheidsrechter kent LDODK een stip toe, omdat de dame op haar pols zou zijn getikt. Onze tribune veert van verontwaardiging op. Ik begin al vast mijn stoeltje te demonteren, want die hoor je op zo'n moment op het veld te gooien. De stip gaat er helaas in en meteen blaast de scheidsrechter voor het einde. Terwijl onze coaches alvast met een strop het veld in lopen is onze tribune vervuld van teleurstelling, woede en onbegrip. Frank Degenaars legt uit waarom hij de beslissing wel kan billijken, maar ik wil niet meer naar hem luisteren. Wat weet Frank tenslotte nou van de regels af? Mijn vrouw weet dat ik de scheidsrechter wil aanspreken op meerdere discutabele beslissingen en houdt me tegen. "Je zei zelf laatst dat ik overwicht heb, dan moet ik daar nu gebruik van maken" opper ik. "Ik zei dat je overgewicht hebt en daar mag je geen gebruik van maken" is haar onthutsende antwoord. Frank kent mijn fanatisme en wil me troostend over mijn bolletje aaien, maar hij kan er niet bij.

Meteen is al duidelijk dat wij vrijwel zeker de laatste wedstrijd van PKC moeten winnen om ons voor de finale te plaatsen. Hierbij gaan wij er van uit dat LDODK ruim van Vriendenschaar wint.

De laatste wedstrijd zal in hal 1 plaatsvinden en we moeten de veel gezelliger en intiemere hal 3 verlaten. Maar wat er ook gebeurt: we zullen onze C1 steunen tot het laatste fluitsignaal. De spreekkoren zijn ook al voor de wedstrijd prachtig en er komen geen scheldwoorden in voor. Daar kan ik nog steeds van genieten. Ik ben eenmaal in mijn leven met een Europacup-wedstrijd van Ajax meegereisd en toen heb ik geen enkele zin zonder scheldwoord gehoord. Het kan maar gezegd zijn. PKC betreedt de Arena en dat maakt meteen duidelijk dat we qua lengte zeker in het voordeel zijn. Maar korfballend schijnt het een zeer complete ploeg te zijn.

De wedstrijd is nog maar net begonnen of Lieke laat haar dame alweer haar achterwerk zien. Ze glipt er langs, wat zeker niet de laatste keer zal zijn, en maakt meteen 1-0. We zijn toch een beetje bang op de tribune voor wat nu komen gaat, maar dat valt eigenlijk best wel tegen. Of wij zijn gewoon hartstikke goed (dat laatste zal het wel zijn). Roald maakt een prachtige beweging en zet zijn tegenstander op het verkeerde been. Meteen wordt hij overgenomen door de andere heer, wat betekent dat Trojan volledig vrij staat. Zo gezegd, zo gedaan. Trojan wordt op maat bediend en ook zijn schot is werkelijk op maat. En zo staan we al snel met 2-0 voor. Maar onze talentvolle jeugd is nog maar net warmgedraaid en zet nog eens aan. Nu is het de beurt aan Ilse om haar dame op het verkeerde been te zetten en vrij voor de korf op te duiken. Ik heb begrepen dat deze treffer in Kamerik tijdens de rust op een groot scherm is afgespeeld. Vervolgens krijgt KVA nog een stip, die er helaas niet in gaat. In plaats van 4-0 wordt het nu 3-1. Maar het verschil is gewoonweg te groot. Er wordt wederom aan KVA een stip gegeven en Lieke maakt er zo 4-1 van. Voor rust wordt Roald vrij gespeeld en hij doet of hij de bal inspeelt. Zijn heer(tje) stapt alvast achteruit, wat nou net de bedoeling was. Rustig legt Roald aan en bekroont zijn goede wedstrijd met een mooie treffer. Zo staan we met rust op een comfortabele en onverwachte 5-1 voorsprong. Zowel op het veld als op de tribune is het eigenlijk één groot feest. Er wordt aangemoedigd, gejuicht, gevierd en gezongen, vooral heel veel, heel hard en heel mooi gezongen onder leiding van afwisselend Anneke en Frank. In de tweede helft gebeurt er eigenlijk nog heel weinig. PKC kan geen vuist maken en wij spelen aanvallend wat slordig. De kansen zijn er nog wel, maar het goede wordt al vast voor de finale bewaard.

Helaas moeten we daar nog een kleine 2 uur op wachten, die we doorbrengen door eerst de wedstrijd in de andere poule te bekijken om de finaleplaats. Dit wordt uiteindelijk het Haagse HKV/Ons Eibernest, waar we al 2 veldwedstrijden van hebben verloren. Het is een zeer sterke ploeg, die nog geen wedstrijd verloren heeft en ook al een aantal Hoofdklassers heeft verslagen dit seizoen. Het zal dus een heel moeilijk karwei worden. We gaan eerst nog maar onze keel smeren om te zorgen dat we wat tegengas kunnen geven aan het grote meegereisde Haagse supporterslegioen. Het is in ieder geval fijn om te weten dat naast een politiek incorrect en inhumane Geert Wilders en een standaard tegenvallend ADO er ook nog iets positiefs uit Den Haag komt.

Ruim van tevoren nemen we plaats in hal 1 om onze helden bij te staan tijdens het inschieten. Het Haagse legioen staat op de bovenverdieping om vandaar hun ploeg aan te moedigen. Er wordt veel gezongen en gescandeerd door beide partijen op een leuke wijze. De sfeer zit er goed in en de sfeer is absoluut finalewaardig. Dan betreden beide ploegen het veld en worden ze voorgesteld. HKV/Ons Eibernest kiest er voor om alleen de basisploeg het veld te laten betreden, wij laten de reserves en mascottes ook meelopen. Voor de wedstrijd wordt er confetti afgeschoten door onze aanhang, gevolgd door onze tegenstander. Wat hierbij opvalt is dat wij de bezems al klaar hebben om dit weer op te ruimen, de tegenstander laat het gewoon lekker liggen. Nu moeten nog even de spelerskaarten van KVA worden gecontroleerd en onze Haagse tegenstanders op verboden wapenbezit worden onderzocht (verschil moet er zijn).

Nu gaat de wedstrijd dan echt beginnen en wordt meteen duidelijk dat dit ook echt de beste tegenstander is die we tot op dit moment gehad hebben. De openingsbal van HKV/Ons Eibernest wordt ternauwernood gemist en onze tegenaanval treft ook geen doel. Helaas is het daarna wel raak en neemt één van de heren onze korf succesvol onder vuur, wat ons al snel op achterstand zet. We hebben nog veel moeite om aanvallend een vuist te maken en komen snel op een 0-2 achterstand door een mooi uitgespeelde aanval van de Haagse heren. Onze overname bij de heren is goed, maar onze tegenstander speelt het gewoonweg goed uit. Gelukkig komen we terug in de wedstrijd door een toegewezen stip, die koelbloedig door Roy wordt benut. Helaas vindt dezelfde overtreding aan de andere kant ook plaats en wordt onze achterstand weer omgebogen naar 2 treffers. Misschien is het u opgevallen dat Lieke nog niet is genoemd. Daar komt nu verandering in, want Lieke kan in geen enkele wedstrijd worden afgestopt. Dat is nu ook weer het geval, want zij stapt weer moeiteloos langs haar dame en speelt zo Kim vrij. En zo brengt Kim ons weer terug in de wedstrijd. Hiernaast speelt Kim haar dame volledig uit de wedstrijd, terwijl deze dame in de voorgaande wedstrijden er regelmatig langs glipte. Maar in de tweede helft gaat HKV/Ons Eibernest nog een versnelling bijschakelen en moeten door ons alle zeilen worden bijgezet. Ondanks de enorme krachtsinspanning komen we op een 2-4 achterstand uit een doorloopbal en is de 5e treffer zelfs van bijzonder grote schoonheid en dat mag ook gezegd worden. De atletische aanvoerder van onze opponent is al opvallend aanwezig (op positieve wijze) in deze wedstrijd en scoort hun volgende treffer, door uit zijn draai en volledig uit balans, de 2-5 op het bord te zetten. Vervolgens zet hij zijn ploeg door middel van een afstandsschot op een ogenschijnlijke onoverbrugbare 2-6 voorsprong. In een moment van euforie laten zij vervolgens Lieke geheel vrij staan onder de korf. Die fout kun je maar één keer maken, want zo'n cadeautje pakt zij onmiddellijk uit. Terwijl wij ons gezang maar weer aanheffen ligt de 3-7 er alweer in. Van grote afstand wordt de bal richting onze korf gestuurd en daar kunnen wij alleen maar ons hoofd diep voor buigen. Maar KVA zet nog eens goed aan om terug in de wedstrijd te komen. Er wordt een vrije worp toegekend en één van de heren van HKV/Ons Eibernest stapt tot 2 keer toe te vroeg in, wat automatisch een stip betekent. Roy blijft ijzingwekkend koel en zet ons op 4-7. Wat later volgt uit een volgende overtreding weer een stip voor KVA en Roy gaat er weer voor staan. Inmiddels doet de Haagse side er alles aan om Roy uit zijn concentratie te halen, want zij staan precies achter de korf (maar dan iets hoger uiteraard). Hun aanpak lijkt te gaan slagen , want de stip is te kort, maar Roy vangt de bal wel zelf af. Hij doet of hij de bal hard in zal spelen op één van de dames. Maar op het moment dat zijn heer uitstapt gaat hij voor eigen kans en gooit hij de bal weer omhoog. Zijn tegenstander onderkent dit te laat en begaat wederom een overtreding. De uitstekend leidende scheidsrechter kan niet anders dan ons opnieuw een stip toekennen. Het gejoel van de Hagenezen doorbreekt inmiddels iedere grens, maar Roy blijft stoïcijns (5-7). Nu wordt HKV/Ons Eibernest toch wat onrustig en er is nog een klein beetje tijd. Lieke krijgt wat ruimte van haar dame, die bevreesd is voor een doorloopbal. Maar Lieke is een allround dame, die het dus maar van afstand probeert en ons op 6-7 zet. Er is nog minder dan één minuut te gaan en we zullen dus nog wel de bal moeten veroveren. De tegenstander van Roy laat zich enkele malen behoorlijk gaan en mag blij zijn er met een vermaning van af te komen. Wij weten de bal nog een keer te onderscheppen, maar zodra de bal het aanvalsvak wordt ingebracht glipt de kans ons letterlijk uit de handen. Wij berusten er eigenlijk al in dat HKV/Ons Eibernest de wedstrijd nu uit zal spelen, maar ze voelen zich opgejaagd en leveren de bal nogmaals in door de druk, die er op hun wordt uitgeoefend. De bal komt weer in het aanvalsvak, maar het kan ieder moment tijd zijn. Lieke staat één stap over de middenlijn en vuurt nog één keer af op de korf. Wij veren nog één keer op.....maar onze beloning blijft uit. De bal valt net niet binnen. De scheidsrechter blaast vervolgens voor het einde en wij gaan er nog maar eens goed voor staan om de naam van onze club te scanderen, want wat zijn wij onvoorstelbaar trots op onze helden.

Maar in de tweede helft gaat HKV/Ons Eibernest nog een versnelling bijschakelen en moeten door ons alle zeilen worden bijgezet. Ondanks de enorme krachtsinspanning komen we op een 2-4 achterstand uit een doorloopbal en is de 5e treffer zelfs van bijzonder grote schoonheid en dat mag ook gezegd worden. De atletische aanvoerder van onze opponent is al opvallend aanwezig (op positieve wijze) in deze wedstrijd en scoort hun volgende treffer, door uit zijn draai en volledig uit balans, de 2-5 op het bord te zetten. Vervolgens zet hij zijn ploeg door middel van een afstandsschot op een ogenschijnlijke onoverbrugbare 2-6 voorsprong. In een moment van euforie laten zij vervolgens Lieke geheel vrij staan onder de korf. Die fout kun je maar één keer maken, want zo'n cadeautje pakt zij onmiddellijk uit. Terwijl wij ons gezang maar weer aanheffen ligt de 3-7 er alweer in. Van grote afstand wordt de bal richting onze korf gestuurd en daar kunnen wij alleen maar ons hoofd diep voor buigen. En ondanks al mijn (flauwe) grappen over Den Haag feliciteer ik uiteraard HKV/Ons Eibernest met de terechte overwinning van hun meer dan goede en talentvolle team. Onze kinderen staan er beteuterd bij en er vloeien nog wat tranen. Maar wij hebben de wedstrijd gezien en kunnen alleen maar supertrots zijn op deze prestatie. Iedereen is tot het gaatje gegaan. Ik wil hierbij toch één naam noemen. Jessica mocht door een knieblessure in eerste instantie eigenlijk niet spelen, maar kreeg uiteindelijk groen licht om toch te spelen. In de finale sloeg de pijn dan ook enorm toe, maar ondanks de pijn speelde Jessica de wedstrijd gewoon uit en er was niks te zien van de stekende pijn. Want Jessica speelde ook in de finale gewoon een uitstekende wedstrijd. Uiteraard had ik hier ook Trojan kunnen noemen, die een moeilijk seizoen heeft doorgemaakt maar ondanks alle tegenslagen fantastisch speelde. Ik besef verdomde goed dat ik mij op glad ijs begeef zodra ik namen ga noemen, maar ik geef dit alleen maar aan om te laten zien hoe enorm gemotiveerd deze ploeg is om ver te komen en tot het uiterste te gaan. Na de tranen volgt dan ook bij de kinderen een enorme trots, voor wat zij bereikt hebben. En dit terwijl veel kinderen nog maar eerstejaars zijn.

Inmiddels is aan Dennis en Anouschka een contract voor het leven geboden voor het coachen/trainen van de C1 (als Joke tenminste naar mij geluisterd heeft).

Als laatste wil ik vermelden dat er buiten Frank, Joke en de ouders eigenlijk niemand van de club is meegereisd naar dit schitterende evenement. Dit was werkelijk een fantastische gebeurtenis, waarbij de kinderen naar mijn gevoel gewoon zo veel mogelijk steun verdienden. Mocht u spijt hebben hier niet bij te zijn geweest, dan denk ik dat er nog wel een nieuwe kans zal volgen. KVA heeft het nu namelijk helemaal goed geregeld. Elmer en Bouke zorgen voor een goede fundering door onze F-jes al de beginselen bij te brengen. Elmer besteedt aandacht aan de fysieke en tactische kanten van het spelletje en Bouke leert ze alvast bier drinken. Er komt straks dus nog een bijzonder talentvolle generatie aan. Na terugkomst eten we nog gezellig met z'n allen patat/pizza/kapsalon om de dag goed af te sluiten, om vervolgens zielsgelukkig en voldaan huiswaarts te keren. Zorg er dus voor dat u dit volgende keer niet meer mist, zodat u volgende keer volmondig kunt zeggen:

Ik ben een KVA-er.
Onderstaand wil ik u deze foto niet onthouden van de vice-Nederlands kampioen.

Lieke den Hartog, Ilse Haan, Kim Lanzing, Jessica Poelman.
Roy van Erck, Trojan Pinas, Sem Davelaar, Lukas van Leeuwen, Roald Stol.
Trainers/Coaches: Anouschka Bals en Dennis de Jong.
Bron: KVA.


ASVD C1

Na vorig jaar thuis in een rechtstreeks duel tegen Drachten in de laatste sec door een stip het kampioenschap te hebben weggegeven en bleek dat Drachten door sterk te spelen de latere winnaar van de NK C1 vorig jaar was geworden. Van ASVD/Kwoot C1 bleef de ploeg redelijk intact met een paar goede aanvullingen uit de D1. Na de indeling van de poules te hebben gezien was ons al snel duidelijk dat wij in een sterke poule zaten en hadden dit liever anders gezien.

Weidevogels:
We begonnen tegen Weidevogels en hebben gelijk in de voorbespreking gezegd dat onze eerste taak was om het vele aanmoedigende publiek stil te krijgen door gelijk energiek de wedstrijd naar ons toe te trekken en dit lukte. We hadden een sterke start waar wij al de laatste weken op hadden gehamerd! Van 1-1 naar 4-1 en met 5-2 werd er gerust waarna wij doorgingen tot 7-2 vlak voor tijd.
Weidevogels heeft een sterke ploeg en kon aan het eind de stand een beter aanzien geven door van afstand en een stip er 7-4 eindstand van te maken - die was binnen.

Duko:
De 2e wedstrijd was voor ons een bekende uit de veld competitie Duko. Die veldwedstrijd werd uiteindelijk ruim gewonnen maar op een toernooi is het altijd maar zien hoe deze verloopt. Ook hier weer scherp gestart met een 2-0 en via 4-1 naar een 5-3 ruststand - alles kon nog. Na rust werd ons overwicht sterker en konden we dit uitbouwen via 7-3 naar en 9-4 eindstand. Ook die was binnen.

HKV/Ons Eibernest:
Dan de wedstrijd van de waarheid tegen HKV - we hadden een beter doelsaldo opgebouwd dan HKV en bij gelijke stand zou dit in ons voordeel werken. HKV drijft op een paar belangrijke spelers en ASVD moet het meer hebben van het collectief. In de wedstrijd bleek dat de twee ploegen niets voor elkaar onderdoen en het op details zou aankomen. Een detail was dat we graag de vakken hadden verwisseld maar door de vooraf opgegeven opstelling was dit niet mogelijk. HKV was kwa supporters en geluid in een overtal maar Den-haag is dan ook een stukje dichterbij Goes. We begonnen matig via 1-1 naar een 3-1 achterstand maar met rust was het weer gelijk met een 3-3 stand. Na rust konden we blijven aanhaken door steeds de gelijkmaker te scoren 4-3 4-4 5-4 5-5 6-5 6-6. Maar uiteindelijk leek het erop dat we vat op HKV konden krijgen en konden een voorsprong nemen van 7-6. Maar deze bleef niet lang staan en de 7-7 werd gemaakt door een afstandsschot. Vlak voor tijd maakte de beste heer van HKV zijn vierde verre afstandsschot en keken we tegen een achterstand aan. In de laatste min stond een ASVD heer vrij onder de korf voor een kansje en werd vanachter op zijn handen getikt!! Een stip zou je denken!! en in de laatste seconden werd er een vrije bal voor ASVD om onduidelijke reden voordat hij genomen werd andersom gegeven?? HKV was de winnaar en kon zich opmaken voor de finale en ASVD moest zich in korte tijd weer zien te opladen voor de 3e en 4e plaats.

PKC/Hagero C2
Dat ASVD het moeilijk vond om zich in korte tijd weer op te laden was de gehele eerste helft te zien en er kwam een magere 2-1 op de borden bij rust, na rust begon het te lopen en werd PKC overklast en via 1-10 naar een 2-11 eindstand. Voor een team dat geheel uit de eigen opleiding komt is een 3e plaatst op een NK is een goede prestatie.

HKV werd de winnaar van het toernooi en halverwege leek het een walk-over te worden maar door knoeien werd het toch nog spannend. Het is jammer dat de NK 1e klasse gaan verdwijnen want ik denk dat spelers, coach en supporters hebben genoten van een toernooi waar je eindelijk kan meten met gelijkwaardige tegenstanders.
En de complimenten aan TOGO uit Goes dat dit op een goede en degelijk manier georganiseerd heeft.

Asmara Meinen, Cynthia Bos, Jitte Leendertse, Sabine de Beer, Kimberley van de Hoop, Rodee Voortman.
Stephan de Beer, Jacco Boonstra, Daan Bergmans, Sem Oosterom, Reinier Schreuder, Milan Flantua.
Trainers/Coaches: Vincent van Brussel en Domien ter Woord.
Teambegeleider: Joël Koolen.
Verzorgster: Kimberley Schregardus.
Bron: ASVD


PKC/Hagero C2

Eindelijk was de grote dag van het NK 1e klasse C-jeugd aangebroken. Na extra trainingen en veel pasta eten was PKC C2 er helemaal klaar voor. Om 8.30 vertrok de bus met spelers, trainers en supporters richting het sportpunt Zeeland in Goes. De stemming zat er gelijk goed in. De koffie met zelfgebakken cake had goede aftrek.

Na aankomst zijn de vele spandoeken opgehangen. Niemand kon meer om PKC C2 heen. Na het voorstellen van de teams begon PKC C2 om 11 uur aan de 1e wedstrijd tegen LDODK C1. Deze zeer goed gespeelde wedstrijd werd gewonnen met 8-6 wat hoopvol was voor de rest van dit NK. De 2e wedstrijd met 7-5 gewonnen van streekgenoot Vriendenschaar C1. De 3e wedstrijd werd met 1-5 verloren van KVA C1. Door dit resultaat moesten ze om de 3e/4e plaats spelen die ze uiteindelijk met 2-11 verloren van ASVD C1. Vierde van Nederland worden is een geweldig resultaat dat beloond werd met een beker. En de beste C2 van Nederland waren ze al!

Onze hartelijke dank gaat uit naar alle sponsoren voor hun gulle bijdrage:
Vertom, Profile Tyrecenter Papendrecht, Koerts Consultancy, DD Reklame, Eteha BV en Vego Zwijndrecht Numansdorp BV.

Het feestje na thuiskomst en de huldiging op het podium met alle NKgangers maakten het een dag om nooit te vergeten!

Laura Koerts, Lyse Hoogvliet, Pascalle vd Heuvel, Joëlle Linden, Froukje Mol.
Bas Matena, Luka vd Waal, Jordy Coenraads, Jorne Spek, Friso Verdoorn.
Bron: PKC en Jeroen Matena.



LDODK/AH Gorredijk C1

LDODK/AH Gorredijk C1 speelde zaterdag 22 maart in Goes om het Nederlands Kampioenschap voor C-aspiranten (eerste klassers). In een bijzonder sfeervolle setting en met ondersteuning van een wild enthousiast groen legioen speelde de C1 een prima toernooi en eindigde op een zeer verdienstelijke vijfde stek. Spanning
“Eigenlijk ben ik nu maar met één ding bezig, en dat is proberen de spanning er af te halen.” Coach Erik Koelma had vooraf heel goed in de gaten waar hij vlak voor aanvang van het toernooi de focus op moest leggen. “Toen we met de kinderen net aankwamen en ze zagen al die bussen, werden ze helemaal gek. Ik zei nog tegen hun: denk je nou echt dat wij de enige ploeg zijn die met een bus vol supporters komen?” ’s Ochtends vroeg was inderdaad ook al een bus vol fanatieke en gedurende het gehele toernooi nadrukkelijk aanwezige fans uit Gorredijk vertrokken.

Genieten
De woorden van de coach “Ga er vooral gewoon lekker van genieten” leken de eerste wedstrijd tegen PKC C2 nog niet te zijn doorgedrongen tot de bloednerveuze spelers. De koppies stonden strak. De indrukken waren overdonderend. En PKC bleek vooral ontzettend zuiver te kunnen schieten. Eerst nog wel 3-2 voor met doelpunten van Anton, Anna en Patrick, maar daarna schoot PKC bijna een op een en liep zomaar uit tot 3-7. Het tempo bij LDODK lag te laag en ook het achterveld werd te weinig benut. Pas tegen het eind van de wedstrijd leek er wat ontspanning te komen in het spel. En toen vielen de doelpunten ook zo maar ineens (Ran, Anton, Rixt). Eindstand 6-8. Ook mede-coach Erwin Zwart beaamde het na afloop. “We kwamen gewoon niet goed uit de kleedkamer. Het tempo lag te laag en zij speelden veel gemakkelijker. Maar de laatste minuten speelden we gelukkig wel weer meer ons spelletje.” De kop was er in ieder geval af.

Eerste punt
Vervolgen stond KVA uit Amstelveen op het programma. Tot 4-4, met doelpunten van Rixt, Anna, Ran en Anton, een gelijk opgaande wedstrijd. Er zat duidelijk meer spel in. De zenuwen waren weggetrokken en er zat weer wat meer kleur op de wangen. En na de pauze bleek LDODK gewoon beter en kon zo uitlopen tot 4-6 (Anna, Jorn). Helaas moest Ran toen afhaken met een blessure. KVA kwam terug en leek zelfs vlak voor tijd nog de volle winst te gaan pakken (6-7), maar met nog een minuut op de klok verdiende bliksemschicht Leonie opnieuw een strafworp. En zoals altijd, bleef Anna koelbloedig: 7-7. Het Friese legioen ging uit haar dak. Maar Jorn was na afloop duidelijk. “We hadden moeten winnen. We hebben het aan het eind weggegeven.” Coach Erik beaamde dat. “We waren verdedigend te gretig. Maar goed, de schroom is er nu vanaf, de spanning weg. Gewoon lekker blijven ballen.”

Stijgende lijn
De stijgende lijn werd in de derde wedstrijd doorgetrokken tegen Vriendenschaar uit Hardinxveld-Giessendam. Voor rust waren de doelpunten aan beide kanten nog schaars: 1-2 voor Vriendenschaar (doelpunt Anton). Daarna ging de gashendel, met name onder aanvoering van powerspeler Patrick, open. Dat leidde tot veel strafworpen welke allemaal door Anton en Anna werden benut. En Leonie pikte weer haar doorbraakje mee. Eindstand: 8-3. Ook alle wisselspelers Nynke, Timo en Anne Rixt kregen speeltijd en deelden in de feestvreugde. Anton was stellig na afloop. “Eerst waren we nog niet zo scherp. maar in de tweede helft deden we wat we moesten doen. Gewoon eigen spel spelen en niet moeilijk doen.”

Plaats vijf
Door dit resultaat eindigde LDODK als derde in de poule, mede doordat PKC verrassend verloor van KVA. Er restte nog een wedstrijd en wel tegen Weidevogels uit Bleiswijk, de nummer drie van de andere poule. Deze strijd ging om de plaatsen vijf en zes van het toernooi. “Nu gaan we echt knallen,” aldus Anton.
Opnieuw ondersteund door het luidruchtige supporterslegioen, waarbij met name de regie op de tribune in handen was van de gebroeders Zwart, Gerald Aukes en Markus de Boer, speelde de C1 haar beste wedstrijd van het toernooi. Weidevogels leek onder de indruk van de entourage. En weer was het Patrick die de ploeg op sleeptouw nam met twee treffers. Manon was weer als vanouds scherp in de duels. Menno pakte nu ook zijn afstandsschot en natuurlijk weer Anna. Dat leidde tot 4-0 bij rust. In de tweede helft liet Weidevogels zien ook te kunnen ballen en ging ook mee scoren. In een aantrekkelijke wedstrijd werd het uiteindelijk 6-3 voor LDODK, met nog doelpunten van Anton en Menno. En ook nu weer kregen Anne Rixt, Nynke en Timo speelminuten. Opvallend was het reboundwerk van Nynke. “Wij zijn niet bang, want Nynke is er bij,” scandeerde het legioen. “Met dit publiek, dat is echt geweldig,” aldus zus Rixt. “En nu gingen we ook echt los.”

Zeer blij
Coach Erwin was na afloop een zeer blij mens. “We hebben er steeds op aangedrongen er onbevangen in te gaan en de laatste wedstrijden deden ze dat ook. Je zag ze gewoon groeien in het toernooi. En ze hebben hier zo veel van geleerd. Dat nemen ze mee in hun ontwikkeling. Jammer van het gelijke spel tegen KVA, anders had er nog meer in gezeten.” Het toernooi werd uiteindelijk gewonnen door HKV/Ons Eibernest uit Den Haag dat nipt won van KVA. Na afloop van het toernooi werden bij de huldiging de prijzen uitgereikt door “korfballeague topspeler en uitblinker op het Challenge toernooi” André Zwart.

Warm onthaal
Moe maar voldaan en met een tas vol indrukken keerden de spelers en begeleiders weer terug naar het hoge noorden in de twee busjes, beschikbaar gesteld door OSG Singelland. En daar aangekomen wachtte hen nog een warm onthaal in de kantine van LDODK. Spreekstalmeester Gerben Bouma sprak het stel nog toe en Erik Koelma sloot het ‘officiële’ gedeelte af. “Wat een spreker is die man”. Al met al een avontuur om nooit te vergeten.

Leonie Koelma, Manon van der Werf, Rixt Bouma, Anna van Goinga.
Anton Wever, Ran Faber, Patrick Moleman, Jorn Welling en Menno Berga.
Trainers/Coaches: Erwin Zwart en Eric Koelma.
Bron: LDODK/AH Gorredijk
Foto: Dick de Jong


Duko C1


Femke Tilleman, Hilde Roording, Myrthe Koenders, Sharon Verhoef, Emma Stoks, Margo Witjes.
Sam Dijkstra, Daan Dijkstra, Marc Vleghert, Melvin Hasselaar, Luc Geul, Alain ter Horst.
Bron: Jurgen Schoolderman.



Weidevogels C1

Paul van der Kleij, Bram Weerheim, Dennis de Does, Bob Spek
Suze Olivier, Julia Weerheim, Sanne Smaal, Gemma Smaal, Nienke Rafiné
Trainers/Coaches: André den Uijl en Tim Loendersloot
Bron: Tim Loenersloot



Vriendenschaar(H) C1


Anne Timmer, Sacha Klijn, Britt Klijn, Tessa Kazen en Lieke Brouwer.
Sjoerd Visser, Daan Brouwer, Joost van Dijke, Jelco van Leeuwen.
Trainers/Coaches: Samantha van der Priem en Eelco van den Herik.
Bron: Vriendenschaar en Eelco van den Herik.



Alle artikelen op een rijtje van meest gelezen naar minst gelezen