KvN Korfbal
DeetosSnel B1 wint de veldfinale van Groen Geel B1.
Lees meer ...
Weidevogels B1 pakt in Sliedrecht de titel in de 1ste klasse.
Lees meer ...
De Korfrakkers B1 winnen de damestitel tegen Rosolo B1.
De Meervogels A1
De Meervogels A1

A1 De Sterren aan de Meervogelhemel.

Ogenschijnlijk een doodgewone zaterdagmiddag op het Meervogels complex. De dames en heren van de A1 dollen met elkaar en, alsof het de normaalste zaak van de wereld is, schieten wat balletjes in de grote gele korf voor de kantine. Niets dat er op duidt dat in een paar uur tijd zij de belangrijkste wedstrijd uit hun nog prille carrière gaan spelen. Maar deep down weten ze wel beter, hun droom staat op het punt van uitkomen.
Voordat we de gebeurtenissen van deze gedenkwaardige dag de revue laten passeren nog even wat terug in de tijd. De oplettende lezer had al gehoord van de droom om Ahoy te halen maar nu was de spanning anders. Als je er staat dan wil je natuurlijk ook winnen. Soms stappen we er nog een beetje overheen als zijnde dat het gewoon is dat zoiets staat te gebeuren, nou ik dacht het niet. Tussen de kruisfinale en deze pot was de MV ook weer op een andere manier in het nieuws gekomen. Zoals op de site gelezen waren er 3De Meervogels A1 3wereldkampioenen bijgekomen en als dat niet iets doet met je moraal dan weet ik het ook niet meer. Zo erg zelfs dat ik op 1e paasdag op een piepklein scherm de finale Nederland- België bekijk en Christiaan zie spelen en Tymo op de bank zie zitten. Weekkie daarvoor Laura ook nog eens goed bezig dus MV staat bij mij dan ook langzaam voor MeerVoudig succes.
De laatste training op donderdag. Frank geeft nog een toespraak waaruit blijkt welke verantwoordelijkheden er worden overgedragen mits de bank het verbaal niet meer kan bereiken in het veld. Patrick geeft nog wat laatste aanwijzingen. Half om half staan de jonge veulens te luisteren. De ene hersenhelft luistert aandachtig en de andere helft is al aan het dagdromen en ziet zichzelf al staan in een bomvol Ahoy met de beker. Marga als steun en toeverlaat doet haar taak ook weer en is belangrijker dan ze soms zelf denkt.
Even een schrikseconde als Anke zich blesseert en men zelfs de toevlucht neemt tot het mee laten spelen van smurf Roos.  Of dit was om Tom Rickli na te bootsten van DALTO/DSB weet ik niet en daar zullen we ook nooit achter komen. Na de training nog even in de kleedkamer achter gesloten deuren en nog een DVD kijken. Nu was de laatste DVD van Kim Holland meer gewild had ik begrepen maar ook in de versie van DALTO/DSB  was er sprake van goede openingen en bewegingen om de paal heen. Of dit dezelfde impact had weet ik niet maar het gaat om het grote plaatje en dat was er wel ingeprent, genieten, genieten en vooral nog meer genieten.

DE DAG was aangebroken. Je hoort wel eens van Olympische sporters dat ze feilloos kunnen vertellen wanneer hun finale over twee jaar gepland staat. Alles is erop gefocust om toe te leven naar die ene specifieke dag waar alles moet kloppen. Deze dag voor de A1 met al hun begeleiding was 18-04-2009. De 18e april van het jaren des heres tweeduizend en negen. Ik tik het bewust tweemaal omdat men bij de Meervogels nooit mag vergeten wat er die dag is gebeurd. Deze datum past feilloos in de data van wereldgebeurtenissen, begin wereldoorlogen, geboortes van kinderen, Nederland EK voetbal 1988 en de moord op Kennedy. Nou deze komt er dik midden in te staan.
Om 09:30 was het vertrek richting Ahoy. Op slippertjes kwamen ze aanwandelen en stapten ze doodkalm de auto's in. De ene met toch wat meer spanning dan de ander maar dat mag normaal zijn. Er zou nog wat geschoten kunnen worden en men ging gezellig nog wat lunchen met elkaar. Daarna gaven Patrick en Frank de luitjes nog wat tijd voor hun zelf om vervolgens om 13:00 de focus helemaal te leggen op het verslaan van DALTO/DSB .
De B1 had al het goede voorbeeld gegeven in de NK finale dus wat kan er nog gebeuren. Goed zij waren inmiddels aangekomen in the place to be maar er moesten natuurlijk nog wat supporters mee. Een zeer goed georganiseerde actie door Joep zorgde ervoor dat we met bijna 300 kaarthouders richting Rotterdam konden gaan. Op vrijdag nog even afrekenen, nog wat attributen aanschaffen en klaar voor de strijd vanuit de supporterskant.

Toen we op zaterdag om 13:00 aankwamen op het terrein stonden de bussen er gelukkig al. De vorige keer was het een half uurtje te laat maar v.d. Lubbe en co. had hiervan geleerd en waren er dus ook klaar voor. Kaartjes afrekenen bij Koos en klokslag 13.35 was het startsein gegeven om te vertrekken.
De Meervogels A1 4Aan Oranje-Blauw-Wit geen gebrek. De party point was leeggeroofd dat was wel duidelijk. Persoonlijk dacht ik lekker in een rustige bus te zitten want ik ging o.a  achter de kalme jongens van Phoenix aan  die ook vandaag weer zorgden voor een geweldige sfeer. We hadden het terrein nog niet verlaten of ik hoorde de 1e  blikjes al openschieten. Op mijn vraag of er iemand nog chocomel had meegenomen zag ik verbaasde gezichten mijn kant op. "He Plugge, jij bent zeker ook die gek die ijskasten wil verkopen aan eskimo's". Daar ging mijn enige hoop op een alcoholvrije tocht richting Ahoy want bij de rotonde aangekomen van datzelfde Meervogels terrein was Hertog Jan al aangeschoven aan mijn lippen en was het 1e lied al aangeheven. Holadiehe Holadiho, we hebben sch..t aan .... Dalto (echte tekst bij de redactie bekend en opvraagbaar). Joh een tochtje van een half uur en dan om even over tweeën in het mekka der korfbalsport aanschuiven goed idee. Nu weet ik dat op een Tom Tom er altijd 2 keuzes zijn. U kunt kiezen uit de snelste route maar ook de kortste route. Inmiddels begrijp ik dat wij een TT hadden die "de meest toeristische route" had gekozen. Ja ik zag ook wel dat het Schieplein vol stond maar toen ik om 14:15 ergens midden in een woonwijk stond met de bus begon ik hem toch even te knijpen. Mensen zagen de oranje massa in de bus en wezen op hun voorhoofd en beschermden de oogjes van hun koters omdat de taferelen in de bus hier aanleidingen toe gaven. Nou ja wederom maken we een onuitwisbare indruk zullen we maar zeggen.

Gelukkig het is 14:40 en de bus komt aan bij Ahoy. Wat een rij... nee hè dat redden we nooit. Nou onze ingang was echter redelijk leeg en we stormden naar binnen. Alhoewel de reglementen schreven voor dat we niets naar binnen mochten nemen. Ja dan word je inventief en smokkel je toch wat naar binnen. Gastoeters werden verstopt onder shirtjes, vlaggetjes achter in de broek etc. En dan sta je daar zo een 10 minuten voor de wedstrijd op een tribune die vol staat van de oranje supporters. Ik heb menig wedstrijd gezien van het Ned. voetbalelftal en ook andere sportfestijnen maar de intensiteit en vriendschap op de tribunes in vak DN was overweldigend. Ik wist dat "Sta op als je een MV bent" niet zou worden gezongen want je gaat toch niet zitten bij deze wedstrijd. De minuten kruipen voorbij en voor je het weet wordt het muisstil in de arena van de korfbalgoden en godinnen. Het is 5 minuten voor aanvang en de ploegen worden naar de zijkant gedirigeerd. De speaker pakt zijn boekje erbij en roept de matadoren één voor één op. En uiteraard mag je, als je jarig bent vandaag als 1e opkomen en zelfs voordat je naam geroepen is. Lisanne, nog van harte meid, gevolgd door Milou, Muriël, Laura en vervolgens Sven, Tymo, Christiaan en Jaimy.  
De kanjers op de bank met Guido, Tariq, Sven, Jaïr, Marit, Anke en Anouk waren klaar om in te vallen als het noodzakelijk was. Tess, meid wat zullen de gedachten dubbelzijdig zijn geweest bij je maar geloof me... jouw tijd in de zon komt ook. Ik wilde nog even het Wilhelmus aanheffen maar werd daarin ondersteund door me, myself and I en dat is niet echt een harmonieus kwartet kan ik u vertellen. GENOEG over de voorbereidingen want de wedstrijd kan beginnen.De Meervogels A1 6

Nog voordat er een bal was geworpen was de 1e mentale winst al binnen. DALTO/DSB had hun vakken omgegooid en dat betekent toch een beetje gebrek aan vertrouwen. Ben je goed dan pas je je niet aan aan de tegenstander. Driebergen deed dat wel en was dus meer onder de indruk van de "onzen" dan andersom. En dan staat er gewoon in het programmablad bij DALTO/DSB "wij zijn technisch en tactisch beter"? Altijd van belang om gelijk bij de wedstrijd het tempo te dicteren. Laura neemt de bal uit en staat aan het begin en eind van de 1e aanval. Het duurde zegge en schrijve 80 tellen voordat vak MV kon juichen. Vanuit de zijkant was daar een treffer met als gevolg de bekende huppel. DALTO wilde het voorbeeld van de B1 niet volgen want al snel volgde de 1-1 uit een vrije bal. Even draaien van vakken en kijken of het blik van zelfvertrouwen van aanval 2 ook gelijk kon worden opengetrokken. Nou dat zit wel snor kon ik vervolgens 30 tellen later al noteren. Tymo vanuit ongeveer dezelfde hoek als de 1e treffer maakte de 2-1. Nadat deze openingsfase was geweest kwamen de ploegen wat meer in hun verdedigende taken terecht, waren weer bekend met hun tegenstander maar beseften ze ook dat dit de wedstrijd van het jaar was. Hierdoor kon het voorkomen dat er bijna 7 minuten niet werd gescoord. Nu ben je natuurlijk niet zomaar jarig vandaag want je moet er wel voor zorgen dat je ook iets uit te delen hebt. Lisanne had duidelijk geen zin in het uitdelen van gebak of iets dergelijks maar had een veel mooier cadeau voor ons in petto.... namelijk vanuit het midden de 3-1. Ja oké, we hebben pas 9 minuten gespeeld maar de sfeer was al zodanig dat vak DN behoorlijk los ging. Je kon als supporters niet verzaken want ze hadden onze mentale steun verdiend en het minste wat je dan kan doen is 60 minuten als 1 blok achter ze gaan staan.
De 3-2 was een lichte tegenvaller maar een wedstrijd met 17-0 winnen is ook niet leuk en niet goed voor de spanning. Ik telde in de periode na de aansluitingstreffer maar liefst 13 schoten van de tegenstander die geen doel troffen. Halverwege de 1e helft was er nog steeds sprake van een lichte voorsprong en moesten we wat doen om de spelers erbij te betrekken. Enig vergelijk met een bintje is er niet maar dan toch maar "aardappel, aardappel, aardappel" en verdomd 5 seconden later is Pieper inderdaad verantwoordelijk voor de 4-2.
Even later een STIP mee en Tymo achter de bal. Ja in een training met je ogen dicht, achterwaarts maar dit is toch een andere entourage. In de finale zag ik ze missen dus dan weet je het wel. Fluit, bal loslaten en een Duitser maar wat geeft dat 5-2. Een Duitser hoor ik u zeggen... ja dat is een STIP die met een beetje mazzel erin stuitert. Dat zeg ik nu wel heel stoer maar dat wist ik ook pas vorige week.
Een geweldige marge van 3 punten, wat een mooie tussenstand maar garantie tot aan de
deur. In de 20e minuut was het echter weer 5-5 want de geel-zwarten waren niet gekomen om als kanonnenvoer te dienen. Belangrijk om deze fase goed door te komen en niet op achterstand te komen. De aanvoerder staat dan op, daar ben je ten slotte ook aanvoerder voor en bepaalde de stand weer op 6-5 met een fraai afstandschot vanaf de zijkant.
Een tijgersprong van Sven om de aanval af te breken aan DALTO/DSB kant en direct nog even aanzetten. Dit zet de toon voor de wil om te winnen... de bal onderscheppen nog voordat de aanval goed en wel kon beginnen. We konden zelf de aanval weer opzetten en dan is het zo geweldig als je dan door een verdiend verkregen stip 1 minuut voor de rust de stand op 7-5 brengt. Schutter Tymo, weer een Duitser maar Who cares .

De rust brak aan en de ploeg werd onder een luid gejuich naar de kleedkamers geschreeuwd. Mooi dat ook de spelers van Fortuna in de rust, voor hun inschieten, de handjes schudden van onze helden en ze nog succes wensten voor de 2e helft. Wij gingen op zoek naar godsgruwelijk dure gemeentepils en de rokers zochten allerlei illegale plekken op om aan hun behoefte te voldoen. 64 seconden in de 2e helft en de stand is weer 7-6, ja dit zou niet makkelijk gaan worden dat was wel duidelijk. Ik ben een leek in de korfbalsport maar 5 minuten later zie je actie die een sporters hart doet opengaan. Er loopt een kleine meid genaamd Laura de Wit vanaf zijkant richting de korf. Even daarvoor had ze de bal overgedragen naar een paalheer. Ze zet aan en gaat snel over van de 1e naar de 5e versnelling. Een snelheid die een HSL lijn doet verbleken maakt zich van haar meester. Een zig zag combinatie zoals Alberto Tomba (skiër) in zijn beste dagen. Haar tegenstander is zo confuus en draait zich helemaal vast. Tijdens dat draaien komt ze in hetzelfde bos terecht en botst tegen de heer op van DSC op die nog Chris aan het zoeken was in Almere. Half schuin onder de korf, de kleine armpjes strekken zich uit en de bal verdwijnt heerlijk richting korf en laat zijn gezicht weer zien van onder die zelfde mand 8-6.  Veel plezier maar even later isDe Meervogels A1 2 de DALTO/DSB magneet weer aangetrokken en klampen ze zich vast aan de oranje trein 8-7. Dit keer konden we gelukkig direct weer pareren. Bal in het aanvalsvak vanuit het midden worden de snelle patronen uitgevoerd. De bal komt in de veilige handen van Muriël en met een geweldige precisie is de 9-7 een feit. Verdorie dacht ik (ook hier is de juiste term bij de redactie bekend) want even later weer de 9-8 en zelfs de 9-9. Er breekt een zeer cruciale periode aan; scoren de onzen dan kom je weer op voorsprong en moeten ze weer achter ons aanlopen en dat breekt je toch een keer op. Scoren zij dan komen ze voor de 1e keer voor en is het mentale voordeel opeens verschoven naar vak geel-zwart.
De technische staf wacht niet af en stuurt Tariq en Guido van de reservebank af "ga maar warmlopen". Dan is het altijd kijken hoe de spelers in het veld reageren. Als coach hoop je dan dat dit een positief effect heeft. En ja dan heb je ook zelf door het niet wisselen wel eens een gouden hand in de gebeurtenissen die volgden. Binnen 1 minuut wordt het antwoord gegeven in tweevoud door Jaimy. Zijn 1e twee puntgave treffers van de wedstrijd konden niet op een beter moment komen en zorgden voor een explosie van emotie in het supportersvak maar ook op de bank. T&G moesten weer even in de wacht staan en de klok tikt door... nog 12 minuten. Ai daar was de aansluiting weer naar 11-10. Er waren al drie dames op het scorebord gekomen dus het werd tijd dat ook Milou erbij kwam. Balend (geintje) van het feit dat ze haar aspirantenploegje niet had zien spelen was ze niet van zins om ook haar finale doelpuntloos te laten zijn. Van de zijkant vlak voor het vak was het raak en 12-10 met nog een minuut of 10 te gaan. De gedachten gingen al naar 30 kilo shoarma en het feest maar nog even niet. YES een stip mee en waar de vorige nog even de bibbers opspeelden was het nu feilloos een treffer van Tymo, zijn 5e, die de stand op  13-10 bracht. De klok gaf aan dat er nog 6 minuten te spelen waren. Inmiddels was Guido in het veld gekomen zodat ook hij zijn goede wedstrijd in Almere een vervolg kon geven. Goed man dat je er dan gelijk weer staat en weet hoe mooi ook voor jou deze finale is. Even afgezien van het aantal minuten, dat maakt echt niets uit. De wedstrijd was echter nog niet over, de 13-11 was al snel aanwezig en ook nog een vrije bal tegen. Nee hè niet weer zo'n spannende wedstrijd ... MIS... ja sorry hoor Dalto, maar het vak explodeerde weer want de bal in ons balbezit. De bal rondspelen, kijk nou naar de klok ook dames en heren en luister naar de aanwijzingen. Geef alles wat er nog in je lijf zit en TSJIKKA een overtreding. Nog 1 minuut + te gaan. Laura achter de bal tak tak en daar gaat de ronde leren knikker richting plastic korf. De magneet die DALTO/DSB had om bij te blijven was nu van ons en op het moment dat de 14-12 een feit was kon het niet meer misgaan. Even was ik nog bang dat het vak zou instorten naar de benedenverdieping maar Ahoy was wel wat gewend. De 14-13 was puur nog iets voor de statistieken. Even later was het over en uit, de winst is binnen, geweldige vreugde uitbarstingen in en rondom het veld.

Tranen van plezier, spelers van het 1e  seniorenteam die naast mij staan en mij wijzen op het kippenvel wat de A1 hun heeft gegeven. Al die maanden keihard werken, het komt niet vanzelf. Het is soms doorbijten maar dit jaar kwam talent, trainingsarbeid, plezier en goede omstandigheden bij elkaar met als gevolg.... ja als gevolg dat je kampioen van Nederland bent, de beste jeugdspelers van Nederland; Nee!, (i quote Joep) van de wereld. Even later de gang naar het bordes alwaar de beker in ontvangst wordt genomen. De schoenen van Christiaan worden het vak in gedonderd en er gebeurt dan zoveel dat ik niet weet waar ik moet beginnen. Ik begin daar dan ook niet aan want dan wordt het verslag wel erg lang. Een aantal hoogtepunten wil ik dan nog wel noemen. Een oud Meervogel en nu "tegenstander" Rudo komt zijn makkers vanuit het verleden gelijk feliciteren - grote klasse - . Even later echter staat de oranje massa boven de trap te wachten op hun ploeg. Dan komen ze, sneller dan het geluid de trap op gedenderd met beker en al alwaar de omhelzingen, zoenen, tranen en high fives elkaar afwisselen.  Iedereen deelt mee in de vreugde en ook dat was een hoogtepunt om nooit te vergeten. Tuurlijk heb je nog wel wedstrijden gezien en was de finale mooi maar goh op naar de kantine en feesten.  Wachten en wachten en wachten, 1 auto was verkeerd gereden en dan nog maar wachten.
De Meervogels A1 5Muziek zacht, daar komen ze en onder de geluiden van hun lied was het campeone campeone ole ole ole van zeer mooi gehalte. Ik zie Eddy met Yvonne Vis een mooie wals uitvoeren, de muts van Sjoukje wordt geprezen. Vervolgens is het woord aan Joep met fraaie woorden en mag ook Patrick vertellen hoe hij dit heeft beleefd. Groots als je dan ook andere voorvaders van de A1 gelijk kan benoemen.
Even later is het dan aan Peter om de 5e ster te onthullen. Wederom een ploeg de beste van Nederland, de 2e van dit jaar. Er wordt weer geroeid over de vloer, spelers gaan over de schouder en mooie verhalen worden nu al opgehaald. Het feest duurt nog tot circa 04:00 maar zal in de gedachten nog eeuwig doorgaan.
We zijn uiteraard allen benieuwd naar de film van Liesbeth en de foto's van Ellen. Dit zal ons allen helpen herinneren maar vooral de A1 en hun staf en teambegeleidster moeten wijzen op het feit dat we met recht 18 april 2009 kunnen bijschrijven in de analen van De Meervogels als zijnde een korfbaldag die zijn weerga niet kent.

Rinus Michels zei deze woorden ooit na de finale in 1988 en met deze woorden wil ik dan ook eigenlijk afsluiten. "Bedankt, bedankt en we zullen het nooit, nooit vergeten".

Ik vrees dat ik op zoek ga naar een zwart gat. Alhoewel in een tete à tete met Peter de Wit word je dan gelijk met beide voetjes op de grond gezet. Nee Eric, volgende week uit tegen Koog B1... ook weer van belang. Net zoals Sporting Trigon F2 - MV F2 en Refleks C1 - MV C2 zeg ik dan. Ja Peet, je hebt gelijk maar laat me nog even. Op zondagochtend opruimen en zijn de onvermoeibare Sandra de Wit en haar eega bezig de versierselen op te ruimen en ook Joep en Marleen bezemen en dweilen vrolijk mee. Even later is er bijna niets meer dat eraan herinnert dat de dag ervoor begon als vele anderen met een groepje A1 spelers die de grote gele korf aan het teisteren waren. Ik loop er even heen en geef er een zoen op, alsof dat de reden zou zijn... ach laat me. Met een blik op de beker en het aanraken van de 5e ster besluit ik naar huis te gaan en te gaan zitten voor het verslag. Ik beleef het allemaal weer en zie nog even de goals voor me....is het echt...de droom is uitgekomen en Marco Borsato liegt...deze droom is uitgekomen. KICKUHHHHHHHHHHHHHHHHHHH

p.s. Sorry Joep 12:00 is niet gelukt maar ik mocht van Tess het ook om 16:00 doen (en het is nu echt 15:58) p.p.s  O ja nog een vertaling ontvangen aan het adres van ondergetikte (bedank T)

Dat
Avontuur
Lijkt (IS)
Totaal
Over
Bron: Website De Meervogels.


HOOFDKLASSE    A JUNIOREN VELDKORFBAL IN CIJFERS

Hoofdklasse A Hoofdklasse B
DOS '46 A1 *

14

11

1

2

23

219

- 177 DSC A1 *

14

12

1

1

25

223

- 154
De Meervogels A1 *

14

10

2

2

22

223

- 174 Dalto/DSB Bank A1 *

14

11

1

2

23

271

- 183
Nieuwerkerk A1

14

11

0

3

22

217

- 187 OVVO/De Kroon A1

14

9

1

4

19

222

- 201
DeetosSnel/Volhuis A1

14

6

0

8

12

199

- 192 PKC/LukassenBoer A1

14

7

1

6

15

197

- 185
DVO A1

14

5

2

7

12

163

- 165 KVS A1

14

5

0

9

10

164

- 217

Fortuna/Tempus A1

14

4

1

9

9

158

- 185 De Meeuwen A1

14

4

0

10

8

198

- 220
Blauw Wit/HavenFD A1

14

3

1

10

7

163

- 197 Rust Roest A1

14

4

0

10

8

170

- 214
SKF A1

14

2

1

11

5

160

- 203 Oranje Wit A1

14

2

0

12

4

150

- 221


KRUISFINALES
DOS'46 A1 - Dalto/DSB Bank A1 12-16
DSC A1 - De Meervogels A1 14-15


FINALE De Meervogels A1 - Dalto/DSB Bank A1   14-13   (8-6)
Datum: 18 april 2009
Plaats: Rotterdam "AHOY"
Toeschouwers: 6000
Scheidsrechter:
Assistent
De Meervogels A1:

 

Dalto A1:

 

Geen kroon op prachtig zaalseizoen.
Vooraf had niemand gerekend op een finaleplek in AHOY, maar toen het na een mooi zaalseizoen en een spannende kruisfinale toch zover was, wilde iedereen maar één ding, WINNEN. Dat behoorde ook zeker tot de mogelijkheden, gezien de ontwikkeling die de ploeg in het zaalseizoen had doorgemaakt. Na twee verloren wedstrijden tegen DSC en OVVO werd iedere daarop volgende tegenstander aan de zegekar gebonden en hoe. Of de ploeg nu voor of achter stond, steeds was op het juiste moment de vorm er weer en werd er vaak met mooi korfbal gewonnen.

De kruisfinale was de eerste echte test en die werd, zij het met moeite, toch glansrijk gewonnen. Dan begint de voorbereiding naar AHOY; trainen, praten, gezellig met elkaar zijn, spelletjes doen, noem maar op. Alles werd eraan gedaan door spelers, trainers en begeleiding. Dan het moment van de finale. Oplopen voor een redelijk gevuld AHOY, je naam horen omroepen en je foto op het grote scherm zien. Bij mij kippenvel, wat een prachtig moment. Dalto was licht favoriet, mede door de ervaring van vorig jaar. Maar toen stonden er wel zes andere spelers in het team. Maar toch, of het nou ervaring als speler of reserve is, die ervaring kan een rol spelen.

Dan de wedstrijd. Dalto had de opstelling omgedraaid zodat Tom tegen schutter Sven kwam te staan. Zo kwamen pitbull Laura en killer Barbara, zoals Kees Rodenburg ze zo mooi noemde, ook tegenover elkaar te staan. De eerste slag was voor pitbull Laura, want zij opende de score van afstand. Rudo scoorde vrijwel gelijk daarna de 1-1. Al snel daarna werd zichtbaar dat Dalto niet in de wedstrijd zat. De bal was na één schot weer weg, er werd te kort geschoten en De Meervogels won alle duels onder de korf. De dames van De Meervogels verdedigden goed op de ballijnen en maakten het Marlies en Barbara moeilijk. De Meervogels was niet zozeer beter in het spel, maar had heel vaak de bal "over" na een aanval. Daartegenover moest Dalto het steeds met korte aanvallen doen. Het vak van Rudo, Florian, Annelies en Janneke kwam wel redelijk gemakkelijk tot scoren en zo kon de schade beperkt blijven. De rust kwam met 8-6 voor De Meervogels.

Na rust veranderde het spelbeeld niet; lange aanvallen van De Meervogels, alle rebound en te korte aanvallen van Dalto waardoor het zelfvertrouwen, met name in het tweede aanvalsvak, steeds verder wegzakte. De scheidsrechter dacht dat hij ook meespeelde en liep regelmatig behoorlijk in de weg; hij blesseerde Florian er zelfs mee. Hij nam ook een aantal ongelukkige beslissingen voor Dalto, maar als je goed speelt heb je een scheidsrechter niet nodig. Toch had de ploeg al eerder laten zien vanuit een achterstand terug te kunnen komen. Toen konden de spelers elkaar oppeppen, de rust opbrengen en zo weer in de wedstrijd komen. Nu lukte het niet, alhoewel er toch met veel krachtsinspanning een 9-9 op het scorebord verscheen. Maar het "erop en erover moment" bleef daarna uit. Floris bracht Fernand in voor Tom en even later Anjali voor Marlies. Omdat De Meervogels de bal steeds zo lang in de ploeg kon houden, duurde het kostbare minuten lang voordat de wissels konden plaatsvinden. Helaas koos de tegenstander van Florian, die tot op dat moment heel goed door Flo werd verdedigd, dat moment uit om twee keer van ver te scoren. Dalto leek verslagen, maar bleef toch gaan voor een beter resultaat. De aansluiter werd gescoord, maar De Meervogels bleef redelijk rustig en door de goede rebound van de heren, was uiteindelijk het tiende schot raak. Bij 14-12 verliet Rudo geblesseerd het veld. Zijn vervanger Stefan liet gelijk weer van zich horen, zoals al diverse malen eerder in deze competitie. Net als Melvin 2008-2009 Dalto A1 zaalPlatje van Volendam schoot hij de bal er weer lekker in. Gelijk daarna floot de scheidsrechter af en zo was de titel voor De Meervogels. Gezien het aantal rebounds en het betere collectief terecht, maar dat doet niets af aan de enorme teleurstelling.

Je moet er gestaan hebben, wordt gezegd. Dat klinkt mooi, maar als je er staat, wil je ook winnen en telt een tweede plaats niet. Pas later dringt het besef door dat er een hele mooie prestatie is neergezet, want jullie zijn wel tweede van Nederland!

Wat ik eigenlijk het meest jammer vind; dat jullie aan al die korfballiefhebbers in AHOY niet hebben kunnen laten zien hoe goed jullie zijn, want dat zijn jullie!
Bron Website Dalto.









Dalto A1

Alle artikelen op een rijtje van meest gelezen naar minst gelezen